Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2008

Παίζοντας Σουρρεαλιστί

Αγαπημένη παλαίστρια incontinentia, άν κάποιος άγνωστος μου χαρίσει λουλούδια στο δρόμο, δεν ξέρω τί ακριβώς θα του πώ. Άν πάλι με ρωτήσει τις παρακάτω ερωτήσεις, θα του απαντήσω ευθαρσώς, ώς κάτωθι:

-Γιατί κλαις;
-Σιγά μην κλάψω-σιγά μη φοβηθώ-σιγά μην κλάάάάψωωω…
-Γιατί δεν κλαις;
- Γιατί ήμουνα σκληρός και με λέγανε βιτάμ.
-Πού είναι ο βάλτος;
- Βασιλίσσης Αμαλίας και Βασιλίσσης Σοφίας γωνία , όπως πας για κέντρο, δεξιά σου, εμένα κοίτα, ά! γειά σου. Έφτασες.
-Ποιος και πού είναι ο δεσμοφύλακας;
- Τα σκυλιά που φυλάνε τ’ αφεντικά τους, εκεί απ΄έξω.
-Πού συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο;
- Στο ανοιχτό μου εθνοδάνειο. Μα πολύ ανοιχτό.
-Περιφρονείς κάτι;
- Are you talking to me?
-Θα ερωτευόσουν για πάντα;
- Θα ερωτευόμουνα τα πάντα ( και τους πάντες ).
-Γιατί πουλιούνται τα «έργα τέχνης»;
- Κι οι καλλιτέχναι τι θα εκάναν? Κλέφτουρες θα γινόσαντο?
-Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση;
- Οκέυ.
-Do you remember revolution?
-Επανάσταση για την κάβλα της.
-Θα ανέβαινες ένα βουνό αν το επέβαλε το ωροσκόπιό σου;
- Λυπάμαι. Τώρα που χάσαμε την Ολυμπία Καντούνη, δεν εμπιστεύομαι κανέναν άλλο στην σύνταξη του ωροσκοπίου μου.
-Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ' τον πάγο;
- Εξαρτάται από το βάθος του μελομακάρονου.
-Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;
- Όχι. Θα τα γούρλωνα για να την τρομάξω.
-Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ΄το νόμο;
- Και ξυπνητήρια πέφταν κάθε μέρα στο κεφάλι μας, καθ΄όλη την προηγούμενη δεκαετία.
-Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ΄την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν;
-΄Ως πρώην κάτοικος Πατησιών, πολλάκις διήνυσα την Αχαρνών απ΄άκρου εις άκρον, μεταμεσονυκτίως βεβαίως-βεβαίως. Ενίοτε συνελήφθην κίολας.
-Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν δέκα λαχταριστά εκλερ;
- Η δωροδοκία δεν είναι απαραίτητη..
-Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τ΄αστέρια;
- Ρε μπας και είσαι η νεράιδα των δοντιών ?
-Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;
-Θα κατουρούσα στο πηγάδι, για να γουστάρω.



Το παραπάνω ερωτηματολόγιο το είχε μοιράσει η Υπερρεαλιστική ομάδα Αθήνας προ διετίας, στην έκθεση "Φαντασία της πραγματικότητας".

Παρότι η θεία πασταφλώρα το είχε απαντήσει τότε, την καλώ και πάλι σήμερα να δοκιμάσει την δυναμική των συνειρμών της .

4 σχόλια:

  1. XEXEXE !Το ήξερα πως έπρεπε να απαντήσει ο τρυποντικός !
    Για εκείνα τα εκλέρ πάλι... αν δεν τα θες τα τρώω εγώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ...και όταν τα γουρλώνετε, είστε συμπαθέστατη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κάνω μια αναδρομή...Σ' αυτά που είχα χάσει τόσο καιρό.
    Διαβάζουμε βλέπω και επαναστατικά βιβλιαράκια; Ε ρε και να σ' ακουσει ο Πλεύρης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Συγχαρητήρια αγαπητή μου!
    Να πως φαίνεται αμέσως ο σωστός ο άνθρωπος,που έχει διαβάσει τα σωστά βιβλία.
    Όσο για τον Πλεύρη, άν κοτάει, ας έρθει να το κατεβάσει από την βιβλιοθήκη μου!
    ( Εδώ ο ποντικός δείχνει απειλητικά τις δοντάρες του )

    ΑπάντησηΔιαγραφή