Παρασκευή, 9 Μαΐου 2008

"Ελεύθερη Συνοικία"


Έβαλα το πηλίκιο στο κλουβί
και βγήκα με το πουλί στο κεφάλι

Λοιπόν;
δε χαιρετάνε πια;

ρώτησε ο διοικητής

Όχι
δε χαιρετάνε πια

απάντησε το πουλί

Α, καλά
συγχωρείστε με νόμιζα πως χαιρετάνε

είπε ο διοικητής

Συγχωρεμένος ,
ανθρώπινα τα λάθη,

είπε το πουλί.


Ζακ Πρεβέρ



Αφιερωμένο στον Βαγγέλη Μεϊμαράκη,

που επείγεται να χώσει τα παιδιά στο στρατό.

8 σχόλια:

  1. Εξαιρετικό ποίημα. Μπράβο ποντικέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ελπίζω να μην ξέχασα κανα στίχο! Τελευταία φορά που τό διάβασα ήταν στο Λύκειο, αλλά μου άρεσε πάντα πολύ και το θυμάμαι ακόμα ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ήσουν από μικρός ένας καλός, ανυπόταχτος ποντικούλης, είναι αλήθεια.
    Τσιρίζω μαζί σου κατά της στράτευσης.
    Σκουίίίί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Θα ζήσω ελεύθερο πουλί...κι όχι κορόιδο στο χακί!
    Παρακαλώ περάστε για μια πρόσκληση, όχι στράτευσης...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Το έγραψα και στον Δεμασάμε ρε και θα το ξαναγράψω: αν ο στρατός ήταν κάτι καλό, γιατί τα βλαστάρια των μανδαρίνων υπηρετούν στην περαμεθόριο του Πενταγώνου;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @ Pastaflora, έλα μου ντε! Μέγα μυστήριον!

    @ Μανιταράκι, το προσκλητήριο μου έπεσε απ΄τα χέρια, όχι δεν γίνεται, δεν είναι δυνατόοοον...

    @ Incontinentia, ο νέος είν΄ωραίος, αλλά είναι κι αρουραίος, ως γνωστόν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Έτσι παλιά ήταν το σύστημα στην Κύπρο (νομίζω πως ακόμα ισχύει). Πρ4ώτα υπηρετούσαν τη θητεία τους και μετά είχαν το δικαίωμα να σπουδάσουν. Πάντως μια μέρα που είχα ανοίξει τηλεόραση και ασχολιόταν με το θέμα δεν είδα τους νεαρούς που ρωτάγανε τη γνώμη τους να τους κακοφαίνεται η ιδέα. Υπό την έννοια πως μια ψυχή που είναι να βγει ας βγει νωρίς να μη μας κόβει την καριέρα μετά. Για μένα οι στρατοί δεν θα έπρεπε να υπάρχουν έτσι κι αλλιώς.

    pastaflora, το πεντάγωνο δεν είναι το καλύτερο. Εγώ ήξερα κάποιους που υπηρέτησαν στο Παρίσι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Κι εγώ της ίδιας άποψης είμαι. Όχι στην υποχρεωτική θητεία. Κι άν κάποιος θέλει να πάει στο στρατό, ας καταταχτεί όποτε του αρέσει.
    Έτσι κι αλλιώς και με τη σημερινή κατάσταση, άν επιλέξει κάποιο παιδί πρώτα να υπηρετήσει και μετά να σπουδάσει, δεν το εμποδίζει κανείς να το κάνει...

    Έχουμε και στο Παρίσι σκηνάκια? Γουάου! Δεν παιζόμαστε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή